Kiedy piorun uderza

Dodane 24 maja 2013

Autorzy: Adrianna Król i Marta Myszka.

 

Atuty:

przeplatanie normalnego życia z niezwykłymi wydarzeniami

Pomysłowość pisarza:

wątek niezwykłych zdolności – który jest głównym wątkiem książki – i który rozpoczyna całą fabułę

Ocena: 5

 

Książka idealna na leniwe popołudnia: ciekawa i wciągająca. „Kiedy piorun uderza” ma wartką akcję i interesujące wątki.

Według mnie, lektura naprawdę wciągająca i warta przeczytania.

Parapsychiczne zdolności Jessicy, które są spowodowane przez jej przyjaciółkę, zmieniają życie bohaterki i nie pozwalają się zignorować.

Przeczytaj książkę, żeby poznać tę historię.

„Zgadza się. Przyznaję. Tutaj, na papierze, w oficjalnym oświadczeniu. Chcecie wyznań? Chcecie, żebym mówiła prawdę?

Dobrze. Oto ona.

Lubię szybką jazdę.”

 

Kiedy piorun uderza, napisana pod pseudonimem Jenny Carroll książka amerykańskiej pisarki Meg Cabot, to „thriller z czynnikiem psi”, który uwiódł swym niepowtarzalnym humorem miliony czytelników na całym świecie.

Główna bohaterka, Jess, to zbuntowana nastolatka, która kłopoty przyciąga jak magnes. Wszystko się pogarsza, gdy trafia w nią piorun, a ona sama zyskuje nowy talent. Do akcji wkracza para wyjęta prosto z „Archiwum X”, w dodatku ci wścibscy dziennikarze…

I jak tym razem Jessica wyjdzie z tego cało?

Opis książki jest trochę szalony, dlatego minęło sporo czasu, nim ściągnęłam ją z półki. Jednak nie żałowałam. Dlaczego?

Oczywiście dzięki urzekającej bohaterce, tak niezwykłej i przeciętnej zarazem. Bo choć wzdycha do starszego chłopaka i nie cierpi swojej matki, to w tym samym czasie wdaje się w bójki z dwumetrowymi osiłkami (ona sama ma ledwo metr sześćdziesiąt), no i oczywiście posiada ponadnaturalne możliwości. Trochę to zakręcone.

Akcja toczy się płynnie i nie nudzi czytelnika. Duży udział mają w tym niezwykle humorystyczne dialogi oraz zabawne sytuacje. Książka pisana jest językiem prostym, żywym, ciekawym.

Meg Cabot znana również jako Patricia Cabot, napisała kolejną dobrą i pokręconą książkę dla nastolatek i, co zaskakujące, nie uciekła w schematyczność.

Podsumowując: książka dobra, dlatego też stawiam 4.

 

 

Podziel się z innymi:

Posted in Recenzje uczniów |